Przejdź do treści
A     A     A

Tabor


AUTOBUSY

FOTO MARKA TYP

ILOŚĆ

Autosan M12LF (SANCITY 12LF) 53
   Autosan  Sancity 9LE  20 
Cacciamali IVECO 65C Urbanino 2
Ikarus 280.26 1
Jelcz 120M/3 2
Jelcz 120MM/2 2
Jelcz M11 2
Jelcz M121M 23
Jelcz M181M 1
Jelcz M181M/1 1
Mercedes - Benz 628 O 530 G CITARO 27
Mercedes - Benz 628 Conecto LF 22
Mercedes - Benz 628 Conecto  G 10
Mercedes - Benz O 405N 15
Mercedes - Benz O 405NK  3
Mercedes - Benz 405GN 1
Neoplan N4020  10
Solaris Urbino 12 20
Solaris Urbino 15 1
Jelcz 272 Mex 1
  Ursus E70110 1
Razem 218

 

Autosan Sancity 9LE

Ilość - 20 szt.

        
 

Autosan SanCity 9LE to pojazd w 60% niskopodłogowy klasy midi, który jest produkowany w Sanockiej fabryce Autosana. Model tego pojazdu uzyskał homologację w drugim kwartale 2009 r. Przy homologacji wprowadzono do obiegu drugą nazwę M09LE SanCity. Oficjalnie pojazd został zaprezentowany 16.09.2009 r. w czasie targów Transexpo w Kielcach. Pod koniec 2010 r. pojazd przeszedł gruntowne zmiany, a mianowicie zastosowano nowy wzór ściany czołowej i tylnej oraz zmieniono oznaczenie modelu na SanCity 9LE. Celem tych zmian była unifikacja stylistyki z większymi autobusami serii Autosan SanCity 12Lx. Pojazdy eksploatowane przez MPK posiadają drzwi w układzie 1-2-0. Wyposażone są w klimatyzację całego pojazdu (kabiny kierowcy i przestrzeni pasażerskiej) oraz instalację gaśniczą komory silnika. Autobus o długości 8,55 m to pierwszy tej klasy pojazd eksploatowany w barwach MPK Lublin. Jest wyposażony w monitoring oraz automat do sprzedaży biletów, a tapicerka zawiera logo „Lublin miasto inspiracji”. Pojazd może zabrać jednorazowo 17 osób siedzących i 43 stojące.


Autosan M12LF (SANCITY 12LF)

Ilość - 53 szt.

Autosan Sancity 12LF - niskopodłogowy (Low Floor) autobus miejski klasy maxi, które są produkowane seryjnie od 2010 roku przez firmę Autosan w Sanoku. Należy do modułowej rodziny o oznaczeniu kodowym M1xLx. Docelowe plany sprzedaży sięgają 70-100 szt. rocznie oraz 20-30 szt. w pierwszym roku produkcji. Prototyp modelu Autosan Sancity 12LF o wewnętrznym oznaczeniu fabryki Autosan M12LF, który początkowo miał nosić nazwę handlową Autosan M12LF Sancity, powstał w pierwszej połowie 2010 roku na bazie opracowanego wcześniej modelu niskowejściowego Autosan M12LE Sancity. Po raz pierwszy został zaprezentowany publicznie na targach SilesiaKOMUNIKACJA w Sosnowcu 20 maja 2010 roku. Konstrukcja pojazdu oparta jest na kratownicowej ramie przestrzennej współpracującej ze szkieletem nadwozia wykonanym z rur o przekroju kwadratowym i prostokątnym łączonych za pomocą spawania. Cały szkielet nadwozia budowany jest ze stali o podwyższonej odporności na korozję. Boczne poszycie zewnętrzne wykonane jest z blachy aluminiowej i tworzyw sztucznych klejonych do szkieletu. Ściany - przednia, tylna i dach, wykonane są z tworzyw sztucznych, natomiast klapy boczne z aluminium. Ściany boczne oraz sufit wnętrza pojazdu przeznaczonego w zależności od konfiguracji do przewozu 96-110 pasażerów z czego 27-41 na fotelach typu Kiel Ideo lub Ster Motyl, wykończone zostały płytami laminowanymi. Podłoga pokryta została wykładziną antypoślizgową. Do napędu początkowo zastosowano silnik Iveco Cursor 78 EEV o mocy maksymalnej 213 kW (290 KM) osiąganej przy 2000 obr./min. i maksymalnym momencie obrotowym 1100 Nm przy 1080 obr./min. Jednostka napędowa współpracuje z automatycznymi skrzyniami biegów Voith Diwa5 lub ZF Ecolife, które zblokowane są ze zwalniaczem (retarderem). Układ jezdny stanowi zawieszona niezależnie oś przednia ZF RL 75EC oraz tylny most portalowy ZF AV 132/80[4]. Zastosowany został również system elektronicznego sterowania pracą zawieszenia ECAS, który umożliwia wykonanie przyklęku. Instalacja elektryczna oparta jest o szynę CAN, zaś wszystkimi funkcjami steruje komputer pokładowy KIBES 32. Na życzenie odbiorcy może zostać zamontowany m.in. automatyczny system gaśniczy w komorze silnika oraz system zliczania pasażerów.

 
 

Cacciamali Iveco 65C Urbanino

Ilość - 2 szt.

Midibusy to kategoria pojazdów, które dostrzeżono na początku lat 80-tych. Na początku podchodzono do nich ostrożnie. Dopiero na przełomie lat 80-tych i 90-tych zauważono, że na skraju miast autobusy o dużej pojemności nie są w pełni wykorzystywane, a koszt ich eksploatacji jest droższy niż midibusa. Autobus ten o długości 7,78 m jest produktem włoskiej firmy Cacciamali, która tworzy go na podwoziu Iveco 65. Wszystko razem jest montowane w Kapenie w Słupsku. Wyposażony w 4-cylindrowy silnik o pojemności 2,8 l osiąga moc 107 kW. W 2002 r. MPK Lublin ogłosiło przetarg na dostawę 10 - 15 midibusów. Do przetargu stanęły dwie firmy - Jelcz oraz Kapena. W przetargu wygrała ta druga firma, która już w styczniu dostarczyła pierwsze dwa autobusy, pozostałe dotarły do końca lutego. Pierwsze pięć wyposażono w zawieszenie resorowe, a pozostałe w pneumatyczne. Do Lublina przybyły w malowaniu kwadratowym żółto - czerwono - zielonym.

 

Ikarus 280.26

Ilość - 1 szt.

Ikarus to przedsiębiorstwo zajmujące się tylko produkcją autobusów. Główną siedzibą i miejscem produkcji jest Budapeszt na Węgrzech. Obecnie należy do koncernu Irisbus. Produkcję rozpoczęto w roku 1972, a zakończono w 2002 r. W Lublinie jedynym i najbardziej popularnym autobusem z fabryki w Budapeszcie jest IKARUS 280.26. Prawie wszystkie wozy były kupowane prosto od producenta, choć niektóre zostały kupione jako autobusy używane. Ikarusy zostały kupione w dwóch partiach. Pierwsza dostawa odbyła się w latach 1982-1985, zaś druga w 1989 r. Pojazdy, które są do dnia dzisiejszego eksploatowane w Lublinie przeszły już nie raz gruntowne naprawy główne. Częściowo lub całościowo zostały wymienione kratownice, naprawiono silniki. Wielokrotne zmiany barw firmowych MPK Lublin oraz zamieszczane reklamy wymagały przemalowywania autobusów na różne kolory. Z fabryki przyjechały w malowaniu kremowo-czerwonym, teraz można je spotkać w kolorze czerwonym. Do dyspozycji mieszkańców Koziego Grodu były 122 autobusy tego typu.

 

 

 

 

Jelcz 120M/3

Ilość - 2 szt.

Jelcz 120M/3 to autobus produkowany niegdyś przez firmę Jelcz. Model ten stał się kolejną odmianą z rodziny 120M. Jego produkcję rozpoczęto w 1999 r. Wówczas nadwozie przeszło drugą modernizację, w której zastosowano nową ścianę przednią z panoramiczną szybą. Autobus wyposażono w polskiej produkcji silnik spełniający normę czystości spalin Euro- 2, diesla WS Mielec SWT 11/302/1 o mocy 220 KM. Od 2000 r. model ten, jak i wszystkie modele Jelcza, są produkowane z wykorzystaniem stali nierdzewnej. Dzięki temu okres eksploatacji wydłużył się z 10-12 lat do 18-20 lat. Produkcję zakończono w 2004 r.


 

Jelcz 120MM/2

Ilość - 2 szt.

Jelcz 120MM/2 to kolejny autobus z rodziny modeli 120M. Pojazd produkowany przez polską firmę Jelcz. W wyglądzie niczym się nie różni od swojego poprzednika. Jedyną odmienną rzeczą jest silnik niemieckiej produkcji firmy MAN D0826 LUH12, który spełnia normę czystości spalin Euro 2. Premiera tego autobusu odbyła się w 1998 r. Od tamtej pory model ten wszedł do seryjnej produkcji, którą zakończono w 2003 r. 


Jelcz M11

Ilość - 2 szt.

Jelcze M11 tak jak Jelcze L11 produkowane były przez Jelczańskie Zakłady Samochodowe. Produkcję rozpoczęto w 1985 r., a zakończono pięć lat później czyli w 1990 r. Model M11 stał się najbardziej oryginalnym produktem Jelcza. Powstał z połączenia podwozia Ikarusa 260 (i jego mechaniki) z nadwoziem Jelcza PR110. Projekt ten powstał i był realizowany w okresie kompletnego rozstroju gospodarki. Początkowo chwalono te autobusy za lepsze przystosowanie do polskich dróg. W późniejszych latach na wierzch wyszły wada złe zabezpieczenie przed korozją.

 

 


 

Jelcz M121M

Ilość - 23 szt.

Jelcze M121M to najpopularniejsze autobusy produkowane w kraju i najczęściej widoczne u miejskich przewoźników ze względu na ich niską cenę zakupu. Produkcję rozpoczęto w 1995 r. od wersji początkowej, która była następstwem Jelcza 120M. Różnił się od niego tylko wnętrzem w przedniej części autobusu, w której podłoga była niska, jak również usunięto podwójne siedzenia (zostawiając pojedyncze) po lewej stronie autobusu. Także po raz pierwszy zastosowano otwartą kabinę kierowcy. W roku 1996 rozpoczęto produkcję wersji I. Ten model wyglądem wcale nie przypominał wcześniejszej wersji. Całkowicie zmieniono stylistykę zewnętrzną pojazdu, pozostawiając wnętrze pojazdu prawie bez zmian. Usunięto stopnie, na których były siedzenia w części przedniej oraz zamontowano duże nadkola, w których zostały zainstalowane zbiorniki paliwa, co sprawia, że wnętrze pojazdu daje wrażenie ciasnego i niewygodnego w podróżowaniu. Następny rok to kolejna wersja modelu. Rozpoczęto produkcję wersji II na początku roku 1997. Od wersji wcześniejszej różniła się tylko pojemnością wozu, a przyczyną zmiany stał się fakt dostawienia siedzenia w pierwszym rzędzie po prawej stronie, tuż przed drugą parą drzwi. Modele te produkowano przez dwa lata. W roku 1999 powstała kolejna już III wersja. Autobus nawiązywał do wersji I, zmieniono tylko nadkole, w którym z obu stron wkomponowano siedzenia (z przodu pojedyncze, z tyłu półtoraosobowe).


  

Jelcz M181M

Ilość - 1 szt.

Jelcz M181M został wyprodukowany w 1997 r. na podstawie jego poprzednika Jelcza M181MB. Od wersji starszej różni się między innymi ścianą przednią i tylną, nierówną linią okien. To najważniejsze zmiany widoczne na pierwszy rzut oka. Niewidoczna zmiana, a wpływająca nawet na nazwę modelu to jednostka napędowa. Zastosowano w nim silnik firmy MAN. Autobus ten jest wydłużoną wersją modelu M121M.



 

Jelcz M181M/1

Ilość - 1 szt.

Jelcz M181M/1 jest to autobus, którego produkcję rozpoczęto w 1999 r., jako następca modelu M181M. Produkcję tego wozu wykonywano w Zakładach Samochodowych Jelcz. Model niewiele różni się od swojego poprzednika. Widoczna zmiana jaką można zaobserwować występuje wewnątrz pojazdu, a są to pojedyncze siedzenia na nadkolu w części B pojazdu. Montowano silniki, które były takie same jak w wersji wcześniejszej MAN-y 260KM.


 

Merceedes-Benz 628 O 530 G CITARO

Ilość - 27 szt.

Mercedes-Benz Citaro G (litera G oznacza Gelenkbus - wersja przegubowa) Premiera modelu Citaro nastąpiła w roku 1997 podczas konferencji UITP we Frakfurcie i od tego czasu produkowany jest w głównej fabryce koncernu w Mannheim. Citaro zastąpił na linii produkcyjnej bardzo popularny wcześniej model O 405. Po wyprodukowaniu łącznie ponad 15 tysięcy sztuk autobusów miejskich Citaro pierwszej generacji, w 2006 roku zaprezentowano unowocześniony model autobusu drugiej generacji. Wprowadzone zmiany konstrukcyjne dotyczyły przede wszystkim jednostki napędowej oraz zawieszenia i układu kierowniczego. Zmieniono nieznacznie design przedniej ściany wprowadzając przetłoczenie pomiędzy reflektorami. Z tyłu autobusu pojawiła się szyba w zupełnie nowym kształcie przypominającym literę V. Zmieniono również lampy. Odnowiony mercedes Citaro odniósł duży sukces - w samym tylko roku 2007 sprzedano ponad 3200 jego egzemplarzy, a w 2008 roku łączna produkcja modelu od początku produkcji przekroczyła 20 tys. egzemplarzy. Zmodernizowany Citaro otrzymał też prestiżowy tytuł "Bus of the Year 2007".





 

Merceedes-Benz 628 Conecto LF

Ilość - 22 szt.

Produkcję Mercedes-Benz 628 Conecto LF rozpoczęto w 2007 r. w fabryce położonej na terenie Turcji. Różni się od Citaro uboższym wyposażeniem, które ma znaczny wpływ na obniżoną cenę. Autobusy te przeznaczone są na regiony Europy Środkowej oraz Wschodniej. Standardem nie odbiega od współczesnych wymogów. Niska podłoga na całej długości autobusu, silnik umocowany asymetrycznie, w kolumnie wieżowej w tylnej części, spełniający normę czystości spalin Euro 5. Stylistyka nadwozia robi duże wrażenie, na bocznych ścianach poprowadzono wysoko górną linię okien. Producent gwarantuje żywotność pojazdu bez naprawy głównej do 15 lat. Zabudowano kabinę kierowcy stosując ścianki z tworzyw sztucznych oraz z przyciemnionych szyb.


 

Merceedes-Benz 628 Conecto G

Ilość - 10 szt.

Produkcję Mercedes-Benz 628 Conecto G rozpoczęto w 2007 r. w fabryce położonej na terenie Turcji. W autobusach montowane są silniki OM 457 LA.V o pojemności 11 967 dm3, które spełniają normę czystości spalin Euro- 5.


 

Merceedes-Benz O 405 N

Ilość - 15 szt.

Mercedes-Benz O 405 N to autobus miejski produkowany przez niemiecką firmę Mercedes. Model ten jest dość popularnym autobusem niskopodłogowym w rodzinnych Niemczech, jak i innych krajach Europy. Produkcję rozpoczęto na przełomie lat 80-tych i 90-tych. Autobusy wyposażono w silnik Mercedes-Benz OM 447 hLA, który spełnia normę czystości spalin Euro 2. Wnętrze znacznie się różni od tych spotykanych w Polsce. Po lewej stronie na całej długości autobusu podwójny rząd siedzeń. Z przodu po prawej stronie między nadkolem przednim a drugimi drzwiami, zamontowano cztery siedzenia składane. Takie zastosowanie pozwala na zwiększenie miejsc stojących podczas tłoku. W części przedniej pojazdu jest całkowicie niska podłoga. Za drugimi drzwiami można zobaczyć jeden niski stopień. Skrajne drzwi otwierają się do środka natomiast środkowe otwierane są na zewnątrz (tzw. odskoczne).


 

Merceedes-Benz O 405 NK

Ilość - 3 szt.

Mercedes-Benz O 405 NK to autobus miejski, którego produkcję zakończono w 1999 r. Pojazd składany był przez firmę Mercedes-Benz lecz jego dystrybucją zajmował się koncern EvoBus. W oznaczeniu modelu na końcu pojawiła się litera K, która oznacza że jest to model o długości 10,5 m zaliczany do klasy midi. Na całej długości pojazdu znajduje się niska podłoga. Drzwi zamontowano w układzie 2-2-0. W tej sytuacji na tyle autobusu zamontowano siedzenia na kształt litery „U”, dzięki czemu na „pokład” może wejść więcej pasażerów. Na wprost drugich drzwi, po prawej stronie wnęki na wózek, znajdują się dwa rozkładane siedzenia.


 

Merceedes-Benz 405 GN

Ilość - 1 szt.

Mercedes-Benz O 405G (litera G oznacza: autobus członowy, przegubowy) jest przegubową wersją autobusu O 405. Rodzina mercedesów O 405 o kanciastych kształtach nadwozia weszła do produkcji w 1984 roku i zastąpiła bardzo znany model autobusu miejskiego O 305. Na przełomie lat 80 i 90 zgodnie z oczekiwaniami rynku opracowano wersję niskopodłogową autobusu oznaczoną dodatkową literą N. W latach 90. wprowadzono również do sprzedaży zmodyfikowany autobus o oznaczeniu O 405N2. Autobusy tej serii miały również swoje supernowoczesne wersje - Mercedes-Benz O 405GNDE był jednym z pierwszych seryjnych autobusów hybrydowych, a Mercedes-Benz O 405N NEBUS to pierwszy autobus napędzany ogniwami paliwowymi z 1997 roku. W latach 90. doszło do współpracy Mercedesa z fabryką w Jelczu. Montowany w polskiej fabryce Mercedes-Benz O 405N otrzymał oznaczenie Jelcz M122, natomiast przegubowy Mercedes-Benz O 405GN - Jelcz M182. Ścisła współpraca obu producentów nie trwała długo, a montaż zakończono po wykonaniu mniej niż 100 pojazdów. Ich wysoka trwałość i niezawodność oraz stosunkowo dostępna cena na rynku wtórnym zdecydowała o dużej popularności wśród przewoźników.


 

Neoplan N4020

Ilość - 10 szt.

Neoplan N4020 to 15-metrowy autobus miejski produkowany w latach 1988 - 1999 przez fabryki firmy Gottlob Auwärter GmbH&Co. W Polsce produkowano go w latach 1996 - 1999 w fabryce w Bolechowie koło Poznania. Do budowy pojazdu w kraju wykorzystywano części sprowadzane z Niemiec. Autobus ten wprowadził na rynek polski do eksploatacji nawą długość 15 metrów. Uzyskanie takiej długości bez zastosowania przegubu, stało się wyzwaniem dla konstruktorów. Zastosowano trzy osie, w których oś pierwsza i ostatnia jest z kołami pojedynczymi oraz są skrętne. Podczas pokonywania ostrych zakrętów oś tylna skręcana jest przeciwnie do osi przedniej. Jednak przy dużych prędkościach jazdy jest blokowana i nie jest skręcana. Do napędu autobusu używane są jednostki MAN-a D0826 o mocy 260 KM, który umiejscowiono na tylnym zwisie w pozycji poziomej. Autobus rozpoznać można po eleganckiej sylwetce oraz charakterystycznej przedniej ścianie, z dzieloną panoramiczną szybą oraz kwadratowymi światłami z czarną obwódką. Dzięki dużemu rozstawowi osi uzyskano sporo miejsc siedzących z niskiej podłogi, jak również dużo miejsca dla pasażerów podróżujących na stojąco. Za drugimi drzwiami podłoga wznosi się nieco do góry. W trzecich drzwiach pojawił się niewielki podłużny stopień.


 

Solaris Urbino 12

Ilość - 20 szt.

Solaris Urbino 12 to autobus miejski o długości 12 metrów, który zaprojektowany został przez polskich konstruktorów, a do jego budowy wykorzystywane są podzespoły innych producentów w dużej części pochodzących z Niemiec. Autobus jest w 80% klejony. Produkcję rozpoczęto w rodzimej fabryce w Bolechowie koło Poznania w 1999 r. Produkcję pierwszej generacji zakończono w 2002 r. II-gą generację rozpoczęto wytwarzać rok wcześniej i zakończono w 2005 r. Od razu przystąpiono do wdrążenia produkcji autobusu III generacji. Na przestrzeni lat można zobaczyć niewiele różnic  w produkowanych modelach. Autobusy na całej długości posiadają niską podłogę. Większa szerokość wpłynęła korzystnie na poszerzenie przejścia między siedzeniami, dzięki czemu między drzwiami można przemieszczać wózki dziecięce czy też inwalidzkie.


 

Solaris Urbino 15

Ilość - 1 szt.

Firma Neoplan Polska w drugiej połowie lat 90-tych silnie budowała swoją pozycję na rynku polskim. W roku 1999 kiedy to zaczęto produkować zmodyfikowaną wersję Neoplana z serii K40xx, centrala w Niemczech nie zaakceptowała tego. Doszło do oddzielenia polskiej fabryki, która zmieniła się w nową firmę pod nazwą Solaris. Solaris Urbino 15 to autobus, który zastąpił dobrze znanego do tej pory Neoplana N4020td. Autobus jest całkowicie niskopodłogowy, powstały szczególnie z uwagi na wymagania rynku polskiego. Pojazd można rozpoznać z daleka. Na jego charakterystyczną sylwetkę wpływa rząd reflektorów w srebrnej oprawie oraz zaokrąglone krawędzie dachu. Na początku produkcji modelu montowano silniki MAN D0826 LOH18 o mocy maksymalnej 191kW (260KM). W obecnych czasach montowane są silniki DAF oraz skrzynia biegów Voith Diwa, chociaż może być jeszcze silnik Cammis wraz ze skrzynią ZF.



Jelcz 272 Mex


Ilość - 1 szt.

Jelcz 272 Mex jeździł w przeszłości w Lublinie (lata 1971-1983), potem na kilka lat opuścił nasze miasto i trafił w ręce prywatnej osoby. W roku 2005 został odkupiony przez Lubelskie Towarzystwo Ekologicznej Komunikacji, ale ponieważ LTEK nie posiadało odpowiednich funduszy na remont, pojazd został sprzedany. W grudniu 2009 r. trafił do MPK Kielce, gdzie miał zostać odrestaurowany, jednak i tam to się nie udało. Decyzją Zarządu MPK Lublin, w marcu 2013 r., został odkupiony i rozpoczął się jego gruntowny remont. Dzięki pracy mechaników i lakierników z lubelskiego MPK, autobusowi przywrócono dawną świetność. Autobus, tak jak było pierwotnie, jest czerwony, z kremowymi wykończeniami. Ma ponad 10 metrów długości, dwoje drzwi i 81 miejsc (28 siedzących i 53 stojące). Zabytkowy autobus otrzymał ostatnio imię - GUTEK.

         


 

Ursus E70110

Ilość - 1 szt.

Autobus elektryczny EKOVOLT jest efektem współpracy spółki Ursus z Miejskim Przedsiębiorstwem Komunikacyjnym Sp. z o.o. w Lublinie oraz Politechniką Lubelską w ramach Konsorcjum - Autobus Elektryczny. 12- metrowy Ursus Ekovolt - niskopodłogowy autobus elektryczny - na pokład może zabrać 80 pasażerów, w tym 26 na miejscach siedzących. Dla komfortu podróżujących zastosowano klimatyzator przestrzeni pasażerskiej. Całkowita waga to 18 ton, a jego prędkość maksymalna to 70 km/h. Zasilanie elektrycznego silnika zapewniają litowo-żelazowo-fosforowe baterie. Proces ładowania może odbywać się na dwa sposoby: pierwszy przez standardowe gniazdo sieciowe, drugi - z szybkiej ładowarki. Pełne ładowanie baterii z sieci elektrycznej trwa do 6 godzin i odbywa się na zajezdni, natomiast szybkie ładowanie ma miejsce na przystanku. Podczas trwającego 50 minut postoju pojazd będzie w stanie zmagazynować energię wystarczającą do przejechania kolejnych 50 km. Do tego celu pojazd wykorzystuje specjalną szybką ładowarkę, zasilaną z sieci trakcyjnej trolejbusów. Ładowarkę tego typu zainstalowano przy przystanku na al. Unii Lubelskiej. Autobus kursuje na linii „EKO” od 8 czerwca 2015 r.

           



 

wstecz


W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Polityka prywatności. Więcej informacji.

Rozumiem